sint-jorisparochie antwerpen

's Morgens in den vroege achter de schermen van het Schermershuis. Bedrijvigheid tot en met.

Het koor Chapel Voices, onder leiding van Kanunnik Schrooten, zorgt voor de muzikale begeleiding van de eucharistieviering van elf uur.

Pastoor Scheelen na het lezen van het Evangelie: “U komt de lof toe …”.

Steven vertelt in zijn nieuwjaarsbrief in naam van het Parochieteam over het belang van het fijnmazige netwerk dat een parochie is en over de vierde drie-koning die in ieder van ons zit…

Verrassing. Het “kindje” dat het parochieblad aankondigde als de dopeling, bleek Kim Ann te zijn, de jonge dame met de geruite sjaal, hier bij haar doopgeloften. Samen met haar peter, meter, en geloofspeter.

Deze dopeling kon onze pastoor niet dragen om te tonen aan de gemeenschap. Maar ‘gedragen’ door alle aanwezigen werd ze wel, met haar doopkaars, en haar doopsjaal. Proficiat Kim Ann!

Hieronder volgt de tekst van de nieuwjaarsbrief die uw redacteur schreef en voorlas in naam van Pastoor & Parochieteam.

Goud, wierook, en mirre. Dat was wat de Wijzen uit het Oosten, de Driekoningen, meebrachten naar de schamele plek waar het koningskind geboren werd.

We zijn nog dicht bij Nieuwjaar: dus ook dicht bij de Nieuwjaarsbrieven. Wat nu volgt is eigenlijk een soort nieuwjaarsbrief van het Parochieteam.

Als je naar de parochiestatistieken kijkt, dan vind je daar ook goud, wierook en mirre:

Goud: in het afgelopen jaar werden er 20 kinderen in deze kerk gedoopt.
Wierook: in het afgelopen jaar vierden we twee huwelijksjubilea en tien jaar Paul Scheelen als pastoor van onze Sint-Jorisparochie.
Mirre: in het afgelopen jaar werden vanuit deze kerk veertien mensen ten grave gedragen.

Goud: we zijn dankbaar voor het financiële beheer door onze voorzichtige en verantwoordelijkheidsbewuste kerkraad, zeg maar de kerkfabriek. We hadden toch een bescheiden tekortje, maar dat is, indien ik goed ingelicht ben, door het stadsbestuur bijgepast. En daar zijn we ook dankbaar voor. We zijn ook dankbaar voor de bestuurders van de vzw Sint-Jorisparochie, die er alles voor doen om de toekomst van deze parochie veilig te stellen. We zijn dankbaar voor de gulheid van onze kerkgangers bij de omhalingen. En nu ik het toch heb over goud en centen: we zijn blij met vrijwilligers die brocante-markten organizeren ten voordele van ons Schermershuis, voor de vrijwilligers die pannenkoeken bakken en opdienen ten voordele van het bloemenbudget.

Wierook hoort bij feestelijkheden. En feestelijkheden zijn er in Sint-Joris. En we zijn verheugd dat er mensen (vooral dames) zijn die hapjes maken en serveren voor onze recepties, en mensen (vooral heren) die gul met de flessen rondgaan. En dat er een ploeg is die zorgt voor ons parochiediner. Als er wierook in de kerk is, is het meestal feest, en feest is ook muziek: onze orgelist en de muziekkapel zorgen er elke keer voor dat onze vieringen op een passende manier begeleid worden. Met passend doel ik op een zekere discretie: de muziek laat de viering altijd centraal staan. En steeds meer wordt ook de aanwezige congregatie bij die muziek betrokken. Wierook, feest, dus ook bloemen: de dames bloemenschiksters verdienen felicitaties, elke keer.
Mirre:  een verzachtend etherisch product.  De groep ziekenzorg verdient toch wel een speciale vermelding hier, en heel veel waardering.

Mirre, Wierook, Goud:
Goud vinden we spontaan het kostbaarste: en het goud van deze parochie is de parochie zelf: met alle groepen die erbij horen, de vrouwenbeweging, de kerkraad, de parochieraad, de schermershuisploeg, de onderhoudsgroep,  de bloemenschiksters, de muziekkapel, de kapel van het Heilig Hart, van Onze Lieve Vrouw van het Kasteel, het parochieteam, de groep van de doopselcatechese, de liturgiegroep, de technische ploeg, de groep van de VZW, de kookgroep, het secretariaat op de pastorie, de mensen van het archief, onze kosteres.

Wie in een van die groepen zit, zit meestal in nog een aantal andere groepen, of doet er nog wat extra’s bij, zoals foto’s maken, processievlaggen herstellen, klokken bijstellen, mensen aan hun oren trekken als ze toevallig iets vergeten zijn. En dan mogen we de gebedsleidsters niet vergeten, en de vele zogenaamd rustende priesters die in deze parochie komen helpen. En Frieda, bij wie alle i-phones, blackberries en zo meer in het niets verdwijnen.

En zo krijg je een fantastisch netwerk van mensen die allemaal op hun eigen manier proberen mee te werken aan het project van een gelovige gemeenschap: met nabijheid, liefde en vrede. Dit soort fijnmazig hecht netwerk is niet typisch voor onze parochie alleen: in heel veel parochies bestaan dergelijke netwerken. De kerkelijke en wereldlijke overheden moeten er toch nog eens goed over nadenken voor ze parochies opdoeken of fuseren. De sociale cohesie is een onbetaalbaar goed.

Goud, en wierook, en mirre.

Drie geschenken. Dat staat in het Evangelie van Mattheus. Maar er staat niets over koningen, en niets over hun aantal drie: gewoon ‘wijzen uit het Oosten’. Die wijzen kregen pas laat in de Westerse katholieke traditie de titel van koningen, en omdat er drie cadeaus waren, volgde de conclusie dat ze maar met z’n drieën waren.

Welnu er is een verhaal dat vertelt dat er nog een wijze was: een vierde drie-koning om zo te zeggen. Dat was Artaban uit het oude Perzië, een astronoom of astroloog, het onderscheid was toen niet zo duidelijk, die de sterren bestudeerde en de banen van de planeten, en die, zoals de andere wijzen, tot de conclusie was gekomen dat de koning der koningen in het Joodse land geboren zou worden, bij het verschijnen van een nieuwe ster (of komeet of planeet). Hij verkocht al wat hij bezat en kocht met de opbrengst, volgens het verhaal, een grote hemelsblauwe saffier, een perfecte robijn, en de zuiverste parel die hij kon vinden, als geschenk voor deze grote vorst. Hij had afgesproken met de andere wijzen dat ze, als die ster zou verschijnen, ze bij de tempel van Babylon zouden bijeenkomen om dan verder naar het Joodse land te reizen: ze zouden een paar dagen op elkaar wachten. Artaban vertrok van zodra hij de ster zag. Toen hij bijna in Babylon was, vond hij ’s nachts op zijn weg een van uitputting stervende man. Hij aarzelde even, want hij was gehaast, maar gaf de man te drinken en te eten tot hij weer sterker was. De man dankte hem: u bent mij nabij geweest, dat mag niemand vergeten. Artaban ging verder en kwam aan in Babylon. Maar de anderen waren al weg, en hadden een boodschap achter gelaten: “we zijn al vertrokken volg ons door de woestijn, da’s korter.” Artaban verkocht zijn saffier en zijn paard en kocht een kameel en voedsel voor de tocht door de woestijn. Hij kwam in Bethlehem aan, drie dagen te laat: de andere wijzen waren er al geweest. Hij vond er wel een vrouw met een pasgeboren kind, maar die vertelde dat de man en de vrouw uit Nazareth met hun baby gevlucht waren voor Herodes, al wist ze niet goed waarom. Toen de buren begonnen te roepen dat de mannen van Herodes gekomen waren om alle pasgeboren kinderen te doden, werd die vrouw doodsbang. Maar Artaban kocht de mannen van Herodes om met zijn robijn. De vrouw dankte hem: “u hebt mijn kind gered, moge de heer u de vrede geven die Herodes en de zijnen ons ontzeggen.” Artaban vertrok naar Egypte en bleef er jaren ronddolen op zoek naar zijn Messias. Hij kwam voortdurend mensen tegen die om hulp vroegen, die ziek waren, en hij deed zijn best. En soms geraakte hij in paniek. “Er zijn grotere dingen die ik moet doen,” dacht hij dan. Op den duur besloot hij dat het genoeg geweest was, en ging hij met een groep pelgrims naar Jeruzalem om het Paasfeest te vieren. Maar toen hij daar aankwam was de sfeer zeer slecht: er was protest en onrust en er werden mensen gekruisigd. Volgens het verhaal kwam Artaban dan een meisje tegen, iemand uit Perzië, zijn land van herkomst, die als slavin verkocht ging worden. Hij kocht haar vrij met de parel die hij nog had. En toen hoorde hij vertellen dat een van de gekruisigden, Jezus van Nazareth, de titel Koning der Joden had meegekregen. En hij dacht dat zijn leven mislukt was: hij had geen geschenken meer, maar de koning voor wie ze bestemd waren, die was er ook niet meer. Hij zou zo iets gezegd hebben van ‘zut alors’. Toen hoorde hij iemand zeggen: “je hebt je zorgen gemaakt om je medemens, en daarom heb ik je geschenken toch gekregen.”
De vierde wijze man had zijn koning der koningen gevonden, in zijn medemens.
U vindt dit een ietwat sentimenteel verhaal? Daar kan u gelijk in hebben. Het is een verhaal dat in 1896 geschreven werd door een Amerikaanse presbyteriaan Henry Van Dyke.
Maar er zit wel iets in. Grootse daden zitten ‘em in kleine dingen voor de meesten van ons. Kijken naar de noden die zich voordoen, zonder daarom het grotere perspectief uit het oog te verliezen, dat is belangrijk.

Herinnert u zich het nog? Een aantal maanden geleden, ter gelegenheid van de tiende verjaardag van de aanstelling van Paul Scheelen als pastoor van deze parochie, werd er een initiatief genomen om een soort van systeem op te zetten waardoor Pastoor Scheelen over middelen zou kunnen beschikken voor het sociale werk dat hij, met veel zorg en verantwoordelijkheid, doet. Zo wordt Pastoor Scheelen vaak aangesproken door gezinnen met jonge schoolgaande kinderen.
In Antwerpen Centrum zijn er vele organisaties en vrijwilligers die dagelijks gevolg aan de christelijke en algemeen-menselijke oproep om met de minstbedeelden te delen en hen met respect en waardering in materiële noden bij te staan. Onze Pastoor Paul Scheelen is een van de knooppunten in dit kleinschalige stedelijk netwerk. Dit netwerk is nodig omdat, ondanks de enorme inspanningen van officiële instanties, er altijd wel mensen zijn die, vaak tijdelijk, problemen hebben.

U en ik, ieder van ons is een beetje de vierde koning of de vierde wijze. Dat initiatief is nu uitgewerkt en heet Parochie Sociaal. Parochie Sociaal nodigt u uit om via een permanente opdracht periodiek (bijv. om de een, twee, drie, … maand), een vast bedrag, hoe klein ook, op de specifieke Parochie Sociaal rekening, een persoonlijke rekening op naam van Pastoor Scheelen, te storten. U kan natuurlijk ook eenmalig een bedrag storten. De parochieraad van 18 oktober laatstleden heeft overigens een vertrouwenspersoon aangesteld met wie Pastoor Scheelen zijn sociale acties kan bespreken.

Rekeningnummers en andere praktische regelingen krijgt u in de loop van de volgende weken: via de verenigingen, via het parochieblad, via brieven en formulieren die in de kerk worden uitgedeeld.

Goud, wierook en mirre. Ok.
Concrete nabijheid, concrete liefdevolle zorg, en echte vrede. Yep.
Wordt dus vervolgd.

Op zondag 29 januari om 11 uur vieren wij Lichtmis in onze parochie. Een initiatief van de werkgroep doopcatechese,  die daarmee aanknoopt bij een eeuwenoude traditie. Eregasten zijn de dopelingen van de laatste vier jaar met hun familie. Het mag een luidruchtige viering worden bruisend van jong leven waarin de kleintjes spelenderwijze deelnemen aan de ernst van het ‘liturgisch spel’ .
Pastoor en doopcatechisten rekenen op een talrijke opkomst vanuit de brede Sint Jorisparochie, zodat deze jonge gezinnen zich in wel en wee gedragen en gesteund weten door een gelovige gemeenschap.
Na de feestelijke eucharistieviering met kaarswijding en kinderzegen nodigen we de kinderen met hun familie uit mekaar te ontmoeten bij een hapje en een drankje .

P.S. Schrikt al dat jong geweld je toch wat af en houd je het liever wat rustiger….ook de andere eucharistievieringen van het weekend van 28, 29 januari staan in het teken van Lichtmis. Je bent even welkom.

Contactpersonen: Pastoor P.Scheelen 03 233 81 24, M.Bilcke 03 233 50 06, L.Matthyssens 03 238 73 96, R.Majean 03 232 41 49, T.Peeters 03 449 73 59, S. Beukelaer 03 237 18 51,
K. Moens  0494 239 526, W. De Troch 03 248 64 57.

Wij wensen al onze leden en hun familie 366 dagen gevuld met warmte en licht,

een nieuw jaar boordevol geluk!

 In januari

• Op dinsdag 17 januari is er om 19u30 in het Schermershuis een voordracht over Camille Claudel door mevr. Fabienne De Meulemeester. Mevr. De Meulemeester studeerde kunstwetenschappen in Leuven. Zij brengt ons, aan de hand van dia’s, een portret van de kunstenares Camille Claudel en vertelt ons over het tragische lot van deze geniale beeldhouwster. De prijs bedraagt € 8,00 voor leden en € 10,00 en voor niet-leden. Er is een drankje voorzien.. Inschrijven: vóór woensdag 11 januari onder gesloten omslag, met naam erop bij M. De Witte, Meistraat 21 bus 53 of via overschrijving. Iedereen is welkom.

 In februari

• Op vrijdag 3 februari, om 20u in het Schermershuis, gaat voor de vierde keer onze quizavond door. Per groep van 4 à 5 personen beantwoorden we allerlei vragen met ondermeer muziekfragmentjes en foto’s van bekende personen. Onze quizmaster is de heer Jan Meersmans, de man achter de bekende VRT-quizprogramma’s. Het wordt vast en zeker alweer een fantastische en gezellige avond. Na de hersengymnastiek kunnen jullie genieten van een hapje en een drankje. Wij kijken er alvast naar uit, U ook? Partners, familie en vrienden zijn ook van harte welkom. Deelname in de kosten bedraagt €8 voor leden en €10 voor niet-leden. Inschrijven: vóór dinsdag 31 januari, onder gesloten omslag met naam erop in de bus, bij M. De Witte, Meistraat 21 bus 53 of per overschrijving.

 In maart

• Op donderdag 8 maart bezoeken we in het Mas de tentoonstelling “Leven en dood” de collectie van mevr. Dora Janssen. Noteer deze datum alvast in uw agenda.

• Op woensdag 14 maart is er de jaarlijkse “Tocht van hoop”. We bezoeken de Arkgemeenschap in Mortsel. Deze dag vrijhouden.

 Familienieuws

• Hartelijke gelukwensen aan mevr. Claes die grootmoeder werd van Lucas.

• We betuigen onze oprechte deelneming aan de familie bij het overlijden van ons lid mevr. Desmet.

Parochienieuws

Op zaterdag 4 februari, tussen 14u en 17u in het Schermershuis, organiseren alle parochieverenigingen een pannenkoekennamiddag ten voordele van de bloemenversiering in de kerk. Zeker komen! We zoeken ook vrijwilligers om een handje toe te steken. Als je wil helpen gelieve dan contact op te nemen met L. Lehembre (03/231.12.37).

Peter Benoit werd voor de muziek wat Hendrik Conscience voor de literatuur betekende: de man die zijn volk leerde zingen. Maar Benoits betekenis is in Vlaanderen nauwelijks nog bekend. De gids ‘A Propos Peter Benoit’ wil hierin verandering brengen. Auteur Patrick Verhoeven neemt u in de voetsporen van Benoit mee door Antwerpen, de stad waar de toondichter zijn grootste muzikale triomfen kende, maar ook bittere tegenslagen en ontgoochelingen te incasseren had. De Sint-Joriskerk heeft een bijzondere band met Peter Benoit omdat de laatste gevraagd werd muziek te componeren bij de muurschilderingen van Guffens en Swerts in de in opbouw zijnde kerk. ATV heeft naar aanleiding van de publicatie van deze gids een reportage gemaakt.

U kunt deze bekijken door te drukken op deze link naar atv.